Dit ben ik.

Welkom aan jou,
surfer op het world wide web en de golven van het leven.

Ik neem mezelf altijd en overal mee.

Als ik huizen bouw met natuurlijke materialen, als ik mensen begeleid, op kampeervakantie, in benarde situaties, ook als ik thuis ben met mijn gezin voel ik mezelf steevast meegenomen.

Ik kom mezelf dan ook vaak tegen doorheen mijn dagen.

En ik kan niet anders dan mezelf tonen. Zelfs als ik dat probeer van niet. Dat is sterker dan wat dan ook.

Ik krijg altijd een reactie van anderen op eender wat ik doe, ook al lijkt het alsof er geen reactie is. Soms lijkt het te stromen en soms botst dat. Ik kan er weinig aan doen, het gebeurt allemaal vanzelf. En zo gebeurd alles, meestal onbewust.

Ik kwam erachter dat ik heel de dag door compleet meegenomen wordt door de onderstroom.

Heel mijn (familie)geschiedenis en zoveel bepalende krachten dat ik niet kan zien bepalen hoe ik mij door het leven beweeg. De onderstroom bepaalt ongeveer alles. Dat we daar enige controle over hebben is voor mij ondertussen een grote illusie. Toch kunnen we onszelf het goed laten gaan. Stap voor stap.

Wat ik denk is maar bijzaak. En terwijl ik het opschrijf krijg ik boze gedachten van mijn gedachtenmotor. Deze motor doet er alles aan om mij het omgekeerde te laten geloven, namelijk.

Ohja, ik ben. En dat is niet raar, maar wel een wonder. Ik mag er ondertussen voor een heel groot deel zijn (van mezelf).

En mijn naam is Joris, de vader op de foto te midden van mijn gezin, het familiesysteem dat ik in gang gezet heb met mijn vrouw.

Dat is mijn grootste deugd.
Naast zoveel andere deugden.

Waaronder het begeleiden van mensen, richting hun eigen natuur en dit énkel van mens tot mens.